DobryPsycholog.pl

Alkohol a młodzież – dlaczego wczesna inicjacja jest tak groźna? Coraz więcej dużych polskich miast decyduje się na wprowadzenie tzw. nocnej prohibicji – zakazu sprzedaży alkoholu w godzinach od 22:00 do 6:00. Celem takich działań jest ograniczenie nocnych zakłóceń porządku, przemocy i wypadków, które bardzo często są następstwem nadużywania alkoholu. Ale zjawisko to ma także głębszy wymiar społeczny – dotyka bowiem problemu inicjacji alkoholowej wśród młodzieży. Statystyki pokazują, że pierwsze kontakty z alkoholem młodzi ludzie mają już w wieku kilkunastu lat – najczęściej na imprezach rówieśniczych, w czasie wolnym po szkole, w plenerze, gdzie łatwo jest ukryć takie zachowania przed dorosłymi. Często jest to traktowane jako „rytuał przejścia” w dorosłość, symbol przynależności do grupy. Niestety, konsekwencje mogą być bardzo poważne i długofalowe. Co dzieje się w mózgu nastolatka, gdy sięga po alkohol? Mózg człowieka rozwija się jeszcze długo po osiągnięciu pełnoletności. Jednym z kluczowych obszarów jest ciało migdałowate, które odpowiada za regulację emocji, reakcje na stres i mechanizmy lęku. Jego rozwój trwa aż do około 21. roku życia. Wczesne sięganie po alkohol: - zaburza proces dojrzewania ciała migdałowatego, -obniża zdolność regulowania emocji, -nasila impulsywność i zwiększa podatność na uzależnienia, -utrudnia prawidłowy rozwój mechanizmów kontroli i równowagi emocjonalnej. Krótko mówiąc: mózg, który miał nauczyć się „panować nad sobą”, dostaje niebezpieczny sygnał, że emocje można tłumić lub regulować chemicznie. Jakie zaburzenia mogą wynikać z wczesnej inicjacji alkoholowej? Psychologia kliniczna i badania pokazują, że osoby, które wcześnie rozpoczęły picie alkoholu, są znacznie bardziej narażone na rozwój zaburzeń osobowości i chorób psychicznych. Wśród nich można wymienić m.in.: Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) – częstsze występowanie epizodów depresyjnych i maniakalnych u osób, które w młodym wieku nadużywały alkoholu. Epizody maniakalne – przejawiające się impulsywnymi, ryzykownymi zachowaniami, poczuciem wszechmocy czy brakiem krytycyzmu wobec własnych działań. Osobowość narcystyczna – lub narcystyczne zaburzenie osobowości, w którym wzmacnia się skłonność do regulowania poczucia własnej wartości przez zachowania ryzykowne, często wspierane substancjami psychoaktywnymi. Zaburzenia lękowe i depresyjne – rozwijające się w konsekwencji zaburzonego rozwoju emocjonalnego, trudności w regulacji stresu i większej wrażliwości biologicznej. Impulsywne zaburzenia osobowości – związane z brakiem hamulców i trudnością w planowaniu długoterminowym. Każdy z tych problemów to realne, ciężkie obciążenie dla dorosłego życia – w relacjach, pracy, zdrowiu. Jak można temu przeciwdziałać? -Świadomość – im więcej wiemy o skutkach, tym trudniej bagatelizować problem. -Rozmowa z młodzieżą – nie moralizowanie, a szczere tłumaczenie, co alkohol robi z rozwijającym się mózgiem. -Alternatywy – tworzenie przestrzeni i aktywności, które dają poczucie wspólnoty bez używek. -Przykład dorosłych – młodzież często powiela wzorce. Jeśli widzi, że alkohol to „normalny” sposób na radzenie sobie z emocjami, sama pójdzie tą drogą. Pamiętajmy, że nasze pociechy uczą się z obserwacji naszych własnych zachowań wobec czego, powielanie tych złych może tylko i wyłącznie uwydatnić je w przyszłym, dorosłym życiu naszych dzieci. Do refleksji... Kiedy miała miejsce Twoja inicjacja alkoholowa? Jak dziś – z perspektywy dorosłej osoby – oceniasz ten moment? Czy uważasz, że alkohol powinien być całkowicie wykluczony z naszego życia, czy raczej chodzi o rozsądek i umiar? Podziel się w komentarzu – może Twoja historia będzie ważnym sygnałem dla młodszych pokoleń.