Do psychologa czy do psychoterapeuty– czy to ma jakieś znaczenie do kogo?

2017-11-06 14:59:38

Monika Semczuk-Sołek
Coraz szybsze tempo życia, trudności z jakimi borykają się ludzie, problemy zdrowotne, kryzysy rodzinne i osobiste powodują, że coraz częściej ludzie szukają pomocy psychologicznej, aby sobie pomóc bądź innym. Wydaje się, że rozwiązaniem może być wizyta u psychologa, ale czy to jest wystarczające? Mimo, że mamy XXI wiek wielu ludzi myśli, że idąc do psychologa może skorzystać z psychoterapii. I tak i nie. Nie wszyscy psycholodzy mają odpowiednie przygotowanie do prowadzenia psychoterapii, nie każdy psychoterapeuta jest psychologiem. Kiedy przyjrzymy się każdemu z tych zawodów osobno widać, że są inne i wbrew pozorom odrębne. Psycholog, zgodnie z założeniami Ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. Nr 73, poz. 763, z późn. zm.) to osoba, która uzyskała dyplom magistra psychologii w polskiej uczelni lub uzyskała za granicą wykształcenie równorzędnego do uzyskiwanego w Polsce. Standardy kształcenia dla kierunku studiów z psychologii1 określają, że są to: jednolite studia magisterskie trwające nie krócej niż 10 semestrów, liczba godzin zajęć nie powinna być mniejsza ni 2700. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna być mniejsza niż 300. Zawód psychologa obejmuje szerokie spektrum działań psychologicznych przydatnych i / lub niezbędnych w wielu dziedzinach czy branżach. Psycholog prowadzi: badania, analizuje procesy psychiczne i zachowania indywidualne oraz grupowe ludzi, stosuje tę wiedzę w celu lepszego przystosowania jednostki lub grup do życia społecznego i rozwoju osobistego, edukacyjnego lub zawodowego; działania profilaktyczne w stosunku do osób z zaburzeniami somatycznymi i psychicznymi, diagnozuje skutki dziedziczności oraz wpływ różnorodnych czynników (np. społecznych) na psychikę ludzką, poradnictwo i doradztwo psychologiczne; działalność korekcyjno-wyrównawczą, w celu usunięcia niedoborów rozwojowych oraz braków w wiadomościach, umiejętnościach i postawach dzieci i młodzieży. Zadaniem zawodowym psychologa jest: prowadzenie badań psychologicznych i rozwijanie teorii w zakresie psychologii ogólnej i subdyscyplin (psychologii klinicznej, ogólnej, pracy, rozwojowej i wychowawczej, społecznej oraz psychologii pracy); planowanie i przeprowadzanie testów w celu dokonania pomiarów psychicznych, fizycznych i innych cech, takich jak inteligencja, zdolności, umiejętności; interpretowanie i ocenianie wyników testów oraz udzielanie porad; analizowanie wpływu dziedziczności oraz czynników społecznych, zawodowych i innych na sposób myślenia i zachowanie; prowadzenie poradnictwa lub wywiadów i zajęć terapeutycznych z jednostkami i grupami (treningi interpersonalne itp.); utrzymywanie kontaktów z członkami rodzin, władzami oświatowymi lub pracodawcami i zalecanie możliwych rozwiązań problemów i postępowań; studiowanie czynników psychologicznych i emocjonalnych lub zaburzeń osobowości oraz konsultowanie się z odpowiednimi specjalistami; opracowywanie programów szkoleń w zakresie problematyki psychologicznej; prowadzenie szkoleń nauczycieli w zakresie rozwiązywania problemów niedostosowania społecznego, niepowodzeń szkolnych, narkomanii i innych zjawisk patologicznych w szkole. Zawód psychoterapeuty jest odrębnym zawodem wymagającym wykształcenia, zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez polskie stowarzyszenia psychoterapeutyczne tworzące Polską Radę Psychoterapii, w ramach których przygotowanie do zawodu psychoterapeuty zaczyna się od ukończenia studiów magisterskich lub medycznych. Psychoterapeuta to wysoko wykwalifikowany specjalista, który ukończył co najmniej 4 letnie szkolenie, trwające co najmniej 1200 godzin. W ramach tego szkolenia powinien przejść własną psychoterapię zaś swoja praktykę praktykę superwizować. Szkolenie w psychoterapii obejmuje również staż kliniczny i przedmioty specyficzne dla psychoterapii (takie jak diagnoza nozologiczna i psychoterapeutyczna, rozwój osobowości, społeczne i kulturowe uwarunkowania psychoterapii, psychopatologia, etyka psychoterapeuty, medyczne podstawy psychoterapii, metody interwencji psychoterapeutycznych itd). W wybranym stowarzyszeniu, w którym osoba szkoli się może ona zdać egzamin certyfikacyjny. Zawód psychoterapeuty obejmuje pozornie wąski obszar działalności w zakresie zdrowia i rozwoju, jednakże różni się od zawodu psychologa szerokim spectrum modalności, w jakich szkolą się i pracują psychoterapeuci. Jest wiele szkół oraz podejść psychoterapeutycznych, a tym samym i różne sposoby definiowania i realizacji psychoterapii. To wyznacza też formę i metodologię pracy oraz jej obszarów. Psychoterapeuta może pracować2: w sektorze publicznym, tj. w publicznych ośrodkach zdrowia psychicznego, publicznych jednostkach pomocy psychologicznej, ośrodkach interwencji kryzysowej, w sektorze prywatnym, tj. w komercyjnych ośrodkach oferujących pomoc psychoterapeutyczną, w formie samozatrudnienia i prowadzenia własnej praktyki zawodowej. „Psychoterapeuta zajmuje się leczeniem osób cierpiących na różne zaburzenia psychiczne, bądź wówczas, gdy stosowana jest także farmakoterapia, współdziała przy ich leczeniu. Najczęściej psychoterapię stosuje się kiedy zdiagnozowane są: zaburzenia lękowe, fobie, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, depresje, zaburzenia odżywiania, a także niektóre choroby psychiczne. Jednocześnie psychoterapeuta pracuje również z osobami bez zdiagnozowanych medycznie zaburzeń, w przypadkach kiedy doświadczają trudności związanych z realizacją swojego życia, np.: mają trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem bliskich relacji z innymi ludźmi, cierpią z powodu poczucia niskiej wartości czy braku sensu życia, doświadczają kryzysów związanych np. z chorobą, ze stratą bliskiej osoby czy rozwodem. Psychoterapeuta prowadzi również terapię osób, które dążą do poprawy jakości swojego życia, poprzez rozwój swojej osobowości, przezwyciężanie swoich ograniczeń i zahamowań, zmianę postaw czy sposobów reagowania.”3 Według klasyfikacji zawodów „psychoterapeuta prowadzi terapię: osób uzależnionych, z zaburzeniami osobowości, chorobami psychicznymi, fobiami, nerwicami; pomaga: rozwiązywać problemy małżeńskie, rodzinne, zawodowe za pomocą różnorodnych metod i technik psychoterapeutycznych, takich jak: psychoanaliza, muzykoterapia, treningi interpersonalne, ćwiczenia relaksacyjne, hipnoza, gry, psychodramy, pozytywne myślenie oraz zajęcia plastyczne, indywidualnie lub grupowo w celu modyfikacji zachowań klientów”4. Celem pracy psychoterapeuty jest prowadzenie terapii indywidualnej lub/i grupowej w określonej konwencji psychoterapeutycznej, zmierzającej do poprawy funkcjonowania pacjenta, którego w zależności od podejścia teoretycznego określa się również mianem klienta. I jeszcze jedno: Psychoterapeuta jest zobowiązany do przestrzegania pewnych zasad w reklamowaniu się, tzn., że powinien rzeczowo i rzetelnie opisać swoją ofertę oraz kwalifikacje, podać swoje przygotowanie zawodowe.Nie ma tak naprawdę różnicy czy psychoterapeuta prowadzi praktykę w „wielkim mieście” czy „małym miasteczku”. Jedni i drudzy szkolą się w tych samych ośrodkach, więc różnica najprawdopodobniej będzie dotyczyła tylko ceny wizyty. Jeśli psychoterapeuta jest szczęśliwy i zadowolony z życia, to bardziej rokuje, że może pomóc pacjentowi, niż skupianie się na metodach i technikach. Dobry psychoterapeuta będzie odpowiadał na pytania dotyczące swojego przygotowania zawodowego i nie obrazi się, nie będzie unikał odpowiedzi, gdy padnie o to pytanie: jakie ukończył szkolenie w psychoterapii, w jakiej szkole psychoterapii, czy przeszedł własną psychoterapię, czy superwizuje swoją pracę, jakie ma przygotowanie do psychoterapii problemów z jakimi się zgłasza pytający pacjent, jak długo prowadzi psychoterapię, itd. Reasumując powyższe odpowiadając na pytanie: „do psychologa czy do psychoterapeuty?”, odpowiedź nasuwa się sama. Są obszary trudności i problemów, gdzie wizyta u psychologa będzie wystarczająca, ale są też takie, w których psycholog nie będzie miał wystarczających kompetencji i kwalifikacji do pracy a takie ma psychoterapeuta. Szukając pomocy specjalistycznej warto się zastanowić, czy wystarczy wizyta u psychologa czy może jednak poszukać psychoterapeuty. Opracowanie: Monika Semczuk-Sołek 1http://www.nauka.gov.pl/g2/oryginal/2013_05/1ce38c288f0711cbd7fde4439592214e.pdf 2https://doradca.praca.gov.pl/d2k5/zawody?action=showchapter&chapterid=2.8 3Za: https://doradca.praca.gov.pl/d2k5/zawody?action=showchapter&chapterid=2.1 4http://psz.praca.gov.pl/rynek-pracy/bazy-danych/klasyfikacja-zawodow-i-specjalnosci/wyszukiwarka-opisow-zawodow/-/klasyfikacja_zawodow/zawod/229905?_jobclassificationportlet_WAR_nnkportlet_backUrl=http%3A%2F%2Fpsz.praca.gov.pl%2Frynek-pracy%2Fbazy-danych%2Fklasyfikacja-zawodow-i-specjalnosci%2Fwyszukiwarka-opisow-zawodow%2F-%2Fklasyfikacja_zawodow%2Flitera%2FP
Popularność: 21    Powrót

Komentarze

Tytuł
Odpowiedź
Imię/Nick
Wpisz kod z obrazka
Captcha

Załóż konto za darmo

Psycholog Klient
lub zaloguj
facebook
Co możemy zmienić na DobryPsycholog.pl?
aby lepiej odpowiadał Twoim potrzebom